Datagedreven en participatieve inwinning van verkeers- en mobiliteitsdata dankzij slimme AI-sensoren. Wat is de meerwaarde van laagdrempelige multimodale verkeerstellers en open data? Hoe ga je aan de slag, wie wordt betrokken en welke win-win ontstaat er?
In Amsterdam Zuidoost bevindt zich HET evenementengebied van Nederland en NW Europa. Met soms wel tot 60% buitenlandse bezoekers die de groten der entertainmentaarde komen bezoeken in de AFAS Live, de Ziggo Dome of de Johan Cruijff ArenA. Maar ook Ajax, de Imax Pathé megabioscoop of de shopping mall Amsterdamse Poort trekt publiek. In dit Zuidoostelijk deel van Amsterdam wordt de komende jaren (tot 2040) een compleet nieuwe stad bijgebouwd met 44.000 woningen (+120.000 bewoners) en m2 voor nog eens 30.000 extra arbeidsplaatsen. Tevens worden er meer leisure functies (waaronder een theater en een mini stadion) in het gebied bijgebouwd die nog meer bezoekers aan zullen trekken. Jaarlijks verwelkomen wij al 20+ miljoen bezoekers in het evenement- en shoppinggebied en dit gaat in de toekomst richting de 30 miljoen. Een uitdaging voor een uniek gebied, zowel stedelijk als tevens ook in termen van mobiliteit!
Gebiedsontwikkeling rondom stadions is een trend die we door heel Europa zien, met gevolgen voor de bereikbaarheid en exploitatie van stadions (e.g. bereikbaarheid, logistiek, omgevingsmanagement etc.). Dit is uiteraard een uitdaging, maar zeker ook een kans voor stadions én steden. Bijvoorbeeld voor innovaties en verduurzaming van reisgedrag (scope 3 emissies), het verkeerssysteem, de openbare ruimte of de bezoekersbeleving rondom stadions.
Het ene gebied in Europa is hierbij verder dan de andere, wat een uitgelezen mogelijkheid biedt om onderling kennis uit te wisselen, samen oplossingen te ontwikkelen en/of Europese subsidies aan te vragen. Stadions lenen zich namelijk uitstekend als living lab (proeftuin) om innovaties te valideren en op te schalen. Met deze gedachten werken we aan (publiek private) samenwerking in een Europees consortium van mobility living labs rond stadions/evenementengebieden.
Een veilige schoolomgeving ontstaat niet vanzelf – die bouwen we samen. Tijdens deze inspirerende sessie nemen we je mee in het proces van het creëren van een school waar iedereen zich gehoord en gesteund voelt. We laten zien hoe participatie van alle betrokkenen – leerlingen, ouders, leerkrachten en partners – de sleutel vormt tot écht draagvlak.
In plaats van direct maatregelen te nemen, focussen we op het betrekken van alle stemmen en het samen vormgeven van oplossingen. Zo ontstaat een cultuur waarin veiligheid niet alleen een regel is, maar een gedeelde verantwoordelijkheid en een gezamenlijke missie.
Kom ontdekken hoe dialoog en samenwerking leiden tot duurzame verandering en een schoolomgeving waarin iedereen zich veilig en welkom voelt.
De oplossing die je vindt, hangt af van de vraag die je stelt. In deze sessie zien we hoe je door anders te kijken, samen te werken en te experimenteren tot vernieuwende en inventieve mobiliteitsoplossingen komt.
Drones geven ons een unieke blik op mobiliteit zoals ze écht gebeurt: als een levende film van keuzes en interacties in de publieke ruimte. User-centric design begint bij kijken en luisteren, en drone-analyses maken dat illustratief mogelijk: ze leggen micro-trajecten van individuele weggebruikers objectief vast en helpen die inzichten vertalen naar slimme, gerichte ingrepen. Na enkele voorbeelden hiervan kijken we vooruit naar de volgende stap: routes begrijpen in hun volledige context, omdat gedrag onderweg (zeker bij kinderen op weg van/naar school, met soms onverwachte keuzes) vaak complexer is dan een enkel kruispunt alleen.
De afgelopen decennia hebben wij steden en transportsystemen ontworpen van uit de gedachte van de Smart City. Daarmee creëerden wij collectief enorme economische vooruitgang. Maar tegelijkertijd ook ongelofelijke problemen. Wij vernietigingen biodiversiteit in de lucht, zee, land. Wij creëerden een systeem van sociale uitsluiting. Een systeem waarbij wereldwijd miljoenen doden en gewonden als normaal bijverschijnsel worden beschouwd. Een systeem waarbij tijd voor autoritten in gebouwde omgevingen prevaleren boven de veiligheid van kwetsbare weggebruikers. Bebouwde omgevingen waar kinderen geen onderdeel van kunnen uitmaken omdat het gewoonweg te gevaarlijk is om buiten te spelen en te fietsen. En waar biodiversiteit verdwijnt door ons ruimtelijk ontwerp. Ruim 50% van de openbare wegen in steden zijn bestemd voor stilstaande voertuigen. Die door 30% van de lokale bevolking gebruikt worden.
Met andere woorden: industriële steden, waar dier en mens en hun welzijn feitelijk ondergeschikt gemaakt zijn aan industriële normen. Behalve dan de doden- en gewonden lijsten, want als wij die industriële standaard zouden hanteren was de poort al lang dicht gegaan.
Wij vinden het inmiddels heel gewoon dat infrastructuur sociale cohesie van wijken belemmert. Dat uitsluiting de norm is. Dat 'verborgen kosten' een geaccepteerde manier is om een economische werkelijkheid weer te geven.
EIT Urban Mobility ziet een voorzichtige verschuiving naar WISE cities. Steden die ontworpen worden op basis van Wellbeing, Inclusivity, Sustainability en the Evidence of Economic Growth. Hoe ziet de duurzame mobiliteit toekomst eruit? Wat wordt de standaard? En die ziet er verbazingwekkend goed uit! Het is geen dystopie, zoals wij op basis van bovenstaande zouden kunnen concluderen, maar een semi-utopie.
Een vrachttrein haalt 50 trucks van de weg en doet dat met 9x minder CO2 uitstoot. Het automatiseren van vrachtvervoer op het spoor is een cruciale stap in het realiseren van de modal shift. OTIV werkt met DB Cargo om de stap te zetten naar ATO op de Betuweroute tussen de haven van Rotterdam en Duitsland.
Hoe integreren we autonome logistiek veilig in onze wijken zonder de leefbaarheid aan te tasten? De sleutel ligt niet in een ‘Big Bang’, maar in de transformatie van klassieke hubs naar slimme zenuwknopen die, als proactieve verkeerstorens, fysieke en digitale stromen synchroniseren. Dit vereist radicale samenwerking tussen overheid en bedrijven: via regelluwe zones en ‘Digital Twins’ maken we de technologie beheersbaar. De innovatie staat klaar, nu wij nog: het is tijd voor nieuwe spelregels die de stad toekomstbestendig maken.
De kracht van autonome mobiliteit zit niet in zichtbaarheid, maar in het effect op de reiservaring. Als technologie goed ontworpen is, voelt overstappen logisch en moeiteloos aan. Deze inspiratie nodigt uit om knooppunten te herdenken als plekken waar autonomie ondersteunt zonder op te vallen.
Zelfrijdende voertuigen zorgen binnenkort voor een stevige disruptie in onze mobiliteit. Waarom hebben we autonoom vervoer wel en niet nodig? Wat zal de impact zijn op mobiliteit en hoe bereidt De Lijn zich voor?
Parkeerbeleid is een van de meest zichtbare én meest gevoelige vormen van stedelijk beleid. Te vaak wordt het debat herleid tot schaarste, terwijl het echte probleem ligt in een gebrek aan regie en slim gebruik van bestaande parkeercapaciteit. Vanuit zijn ervaring als schepen van mobiliteit en stadsontwikkeling toont Marc Schepers hoe doelgroepparkeren — ondersteund door intelligente parkeertechnologie — parkeerrechten loskoppelt van plaatsen en koppelt aan mensen, tijd en motief. Zo wordt parkeren geen bron van frustratie, maar een beleidsinstrument dat ruimte vrijmaakt, zoekverkeer vermindert en publieke én private parkeerfaciliteiten met elkaar verbindt.
Is ons mobiliteitssysteem klaar voor de toekomst? We kunnen steeds lastiger van A naar B. We hebben gebrek aan ruimte en geld en onze leefomgeving staat onder druk. Digitalisering ondersteunt de ontwikkeling naar gedeelde, automatische en schone mobiliteitsdiensten op maat. Werkelijk?
“AI neemt alles over.” Die angst klinkt ook in mobiliteit. Maar digitalisering vervangt geen mensen — ze versterkt hen.
Wij zien technologie als het exoskelet van onze infrastructuur: een digitale laag die rekenkracht en adaptiviteit toevoegt, terwijl de richting menselijk blijft. Niet het systeem bepaalt wat belangrijk is, maar wij sturen op waarden zoals veiligheid, autonomie en menselijke maat.
Van intelligente snelheidsaanpassing tot inclusieve navigatie en KPI-gestuurd verkeersmanagement: telkens faciliteert technologie betere keuzes, zonder ze op te leggen. Aan de hand van deze innovatieve voorbeelden laat Boen Groothoff van de gemeente Amsterdam zien hoe digitalisering helpt om gerichter, transparanter en menselijker te sturen.
Quantumtechnologie maakt vandaag al een verschil: van het optimaliseren van routeplanningen en het heroptimaliseren na calamiteiten tot betere simulaties en de inzet van quantumsensing. Aan de hand van geselecteerde use-cases positioneren we waar, hoe en waarom we ermee aan de slag kunnen gaan, en geven we de eerste handvatten voor hoe bedrijven en overheden in België zich nu kunnen voorbereiden op de inzet.
De explosie van verbonden voertuigen, sensoren en infrastructuur legt het klassieke cloudmodel bloot: te traag, te centraal, te kwetsbaar. Real‑time mobiliteit vraagt rekenkracht dicht bij de bron. Latentie, schaal en veerkracht dwingen ons naar een gedistribueerd model waarin het netwerk zelf analyseert, beslist en optimaliseert. Mobiliteit wordt zo een autonoom, data‑gedreven ecosysteem waarin edge‑intelligentie de sleutel vormt. Het netwerk wordt uw computer — en dat verandert alles.
